Een angststoornis als bijkomende aandoening bij uw kind met ADHD is evenals de meeste andere co-morbiditeiten voor een groot deel erfelijk bepaald. Bij navraag heeft vaak een van de ouders last of last gehad van een meer of minder problematisch angstprobleem. Bij een angststoornis wordt uw kind door de aandoening min of meer beperkt in zijn functioneren. Daarbij kan het gaan om angsten voor specifieke zaken (dieren, hoogtevrees) of voor sociale situaties (school, contact met andere kinderen). Ook bang zijn in het donker of niet kunnen slapen zonder licht heeft een negatieve invloed op het gedrag de volgende dag. Dit kan ook wijzen op een vorm van nachtblindheid, dus extra aandacht hiervoor in uw familie is zeker aan te bevelen. Slecht slapen door nachtelijke angst (pavor nocturnus) is iets volledig anders: uw kind wordt daarbij
's nachts gillend wakker, is niet goed te wekken en herinnert zich de volgende dag niets van het voorval. Door de negatieve spiraal waarin een kind met ADHD verkeert, zal faalangst deels kunnen overlappen met een angststoornis zodat deze moeilijker zichtbaar is. Cognitieve gedragstherapie (leren en begrijpen hoe je met de angst kunt omgaan) is vaak de eerste keus voor behandeling.