Tegenwoordig noemen we contactstoornissen ook wel stoornissen in het autistisch spectrum, spectrumstoornissen of pervasieve ontwikkelingsstoornissen. Ze komen vrij vaak voor bij ADHD en omgekeerd komen bij spectrumstoornissen vaak ADHD-verschijnselen voor. De benaming spectrumstoornissen is ontstaan omdat gebleken is dat de verschillende typen contactstoornissen in de praktijk in elkaar over lijken te lopen. Uw kind kan dus van elke vorm een lichte of ernstige variant hebben.
Er zijn vier groepen contactstoornissen bekend:
1. Het 'klassieke' autisme waarbij de kinderen in 75% van de gevallen verstandelijk beperkt zijn, geen wederkerig contact kunnen maken, geen oogcontact maken, niet graag aangeraakt willen worden, fladderen en weinig mimiek vertonen. Dit zijn de 'echt' autistische kinderen die je direct als zodanig herkent.
2. De tweede vorm is de zogenaamde PDD-NOS, de Pervasive Developmental Disorder Not Otherwise Specified. Vrij vertaald wil dit zeggen: ontwikkelingsstoornis op alle terreinen die niet verder geclassificeerd kan worden, en dus een soort vergaarbak is van contactstoornissen die niet tot de andere categorieën behoren. In Nederland noemen wij dit vaak aanverwante (aan autisme verwante) contactstoornis. Als uw kind in deze groep valt, is het een apart kind en vaak een eenling die andere kinderen niet goed begrijpt, omdat hij sociaal en communicatief tekortschiet, en vaak taal letterlijk neemt (bij een uitdrukking als 'je zit snel op de kast', denkt hij dan dat je echt op een kast zit). Zo'n kind heeft veel behoefte aan structuur, ritme en regelmaat, en kan niet goed tegen plotselinge verandering. De diagnose wordt vaak bij kinderen die slechts lichte verschijnselen vertonen (te) laat of in het geheel niet gesteld.
3. De derde groep is zeldzamer en wordt gevormd door het syndroom van Asperger. Het gaat om kinderen met contactstoornissen en een meestal goede intelligentie. Hieronder vallen ook de HFA (High Functioning Autists) de 'intelligente autisten' zoals neergezet door Dustin Hofman in de film 'Rainman'. Deze kinderen zijn breedsprakig, praten ouwelijk over bizarre hobby's, weten soms heel veel van heel weinig (zij weten bijvoorbeeld op jonge leeftijd álles van dinosaurussen of treinen). Zij hebben moeite met het aanleren van sociale vaardigheden en zijn vaak eenlingen. Een sociale-vaardigheidstraining helpt hen duidelijk vooruit.
4. Tot slot is er dan nog de zeer zeldzame groep kinderen met het syndroom van Rett (bij deze aandoening heeft men een chromosomenafwijking gevonden) en met een 'desintegratieve stoornis', waarbij de kinderen aanvankelijk een normale ontwikkeling doormaken en later verlies optreedt van allerlei vaardigheden.

Volwassenen met spectrumstoornissen worden in toenemende mate herkend. Zij hebben net als kinderen problemen met het herkennen van sociaal-emotionele signalen, tekortkomingen in verbale en non-verbale communicatie (monotoon en afstandelijk taalgebruik, geen oogcontact), en vertonen afwijkende reacties op prikkels (ze kunnen soms niet tegen geluid of licht, en soms juist heel erg goed).