In de medische wereld wordt motorische stoornis tegenwoordig aangeduid met Development Coordination Disorder (DCD). Maar er zijn ook veel andere namen en termen in omloop. DCD is ook bekend als 'dyspraxie', 'clumsy child syndrome' of 'sensorische integratiestoornis'. Maar iedereen bedoelt eigenlijk hetzelfde.
DCD komt voor bij ongeveer de helft van de kinderen met ADHD. Als dit bij uw kind voorkomt, heeft het vrijwel zeker een duidelijk vertraagde motorische ontwikkeling laten zien (later kruipen, zitten en lopen), heeft het later een niet optimale fijne en grove motoriek, is het onhandig (vandaar de naam 'clumsy' child syndroom), laat het dingen uit zijn handen vallen, leert het niet goed op een driewieler rijden, is het niet goed in sport, en schrijft het slordig. Vaak hebben deze kinderen bovendien last van spierzwakte, een slechte lichaamshouding, kunnen ze hun pen niet goed vasthouden, hun veters niet goed strikken, niet netjes eten. Vooral samengestelde handelingen zijn moeilijk, zoals praten en traplopen. De oog-hand-coördinatie is slecht. Daarnaast kunnen ze vaak niet goed meekomen met gymnastiek op school. De coördinatie van hun motoriek is niet goed ten opzichte van hun leeftijdsgenoten en ze hebben bijvoorbeeld moeite om een bal te vangen.
Het onderzoek bij deze bijkomende aandoening bestaat uit het beoordelen van het niveau van hinkelen, op één been staan, een cirkel knippen, enzovoort. Meestal heeft uw kind al fysiotherapie of sensomotoriektraining (ook wel sensomotorische integratietherapie) gekregen nog voordat er aan ADHD werd gedacht (vooral als uw kind last had van een verstoord ruimtelijk bewustzijn). Sensomotoriektraining is een speciale vorm van fysiotherapie waarbij specifiek wordt gelet op de stand van het lichaam in de ruimte.
Meestal nemen de verschijnselen in de loop van de jaren af of hebben ze in elk geval minder invloed op het dagelijkse functioneren van de volwassene met DCD. Sommige volwassenen kunnen niet goed leren autorijden omdat zij meerdere dingen tegelijk moeten doen. De behandeling bij kinderen bestaat veelal uit het laten doen van oefeningen door de gymleraar in kleine groepjes van vergelijkbare kinderen. Het stimuleren van sportactiviteiten en gewoon veel buitenspelen naast (kinder-) fysiotherapie is ook zinvol. Ritalin-medicatie heeft bij een aantal kinderen een duidelijk positieve invloed op het handschrift. Het handschrift wordt niet alleen leesbaarder, maar ook regelmatiger en netter, terwijl er sprake is van minder fouten.