Bij het stellen van de diagnose wordt niet alleen gebruikgemaakt van de DSM-vragenlijst, maar kunnen arts en hulpverlener over meerdere instrumenten beschikken. We zetten ze hieronder voor u op een rijtje.

Vragenlijsten, informatie van ouders en leerkrachten
Belangrijk voor het onderzoek is het zogenaamde interview (de anamnese) waarbij de klachten van u of uw kind worden vastgesteld. Aan de hand van een screeninglijstje worden de verschillende symptomen of bijkomstige problematiek in kaart gebracht. Hierbij wordt ook aandacht besteed aan opvoeding, mijlpalen van ontwikkeling, lichamelijke ziekten en erfelijkheid. De informatie die van u als ouders wordt verkregen, is vaak het belangrijkst. U ziet het kind immers elke dag en in verschillende situaties. Goed luisteren naar u is goed voor een juiste inschatting van de problemen van uw kind en schept bovendien vaak een goede band die nodig is om samen te komen tot een juiste behandeling waar u vertrouwen in heeft. Ook informatie van school is essentieel, waarbij observatie van het functioneren in de klas nodig is.
Naast het interview kennen we dus de vragenlijsten die aan de orde komen bij sterke aanwijzingen voor ADHD. Dit zijn de instrumenten waarmee gewerkt wordt. Er zijn veel soorten vragenlijsten aan de hand waarvan het gedrag van uw kind kan worden vastgelegd, bijkomende problemen kunnen worden vastgesteld en/of het IQ kan worden bepaald. In deze verschillende soorten testen kunnen ook de sterke en zwakke punten van uw kind naar voren komen. Een 'disharmonisch profiel' (een groot verschil tussen het verbale en het performale deel) kan wijzen op NLD.
Voor betrouwbare informatie van de school is het nuttig een verslag van de leerkracht te krijgen, soms is extra observatie in de klas nuttig.

Lichamelijk onderzoek
Het lichamelijk onderzoek is een onderdeel van de diagnostiek als men in de anamnese aanwijzingen vindt voor een lichamelijk probleem. Zeker bij erg jonge kinderen kan dit belangrijk zijn. Het gaat er hierbij om de zintuigen zoals oren en ogen goed te onderzoeken: is er reden om te twijfelen aan het gehoor of het gezichtsvermogen? Dove kinderen kunnen onrustig en ongeconcentreerd lijken omdat zij vaak om zich heen kijken om hun omgeving in de gaten te houden.
Verder kunnen ook problemen met de huid aanwijzingen geven. Heeft uw kind bijvoorbeeld veel 'koffie met melk'-bruine vlekken, en komt dit ook in de familie voor? Deze 'café au lait'-vlekken komen bij de ziekte van Recklinghausen in de familie voor, en bij deze aandoening is een verhoogde frequentie van ADHD beschreven.
Nog een vraag die van belang kan zijn, is of uw kind er apart uitziet. Dit kan voor de kenner wijzen op syndromen, waarbij soms een afwijking in de chromosomen aangetroffen kan worden. Dergelijke afwijkingen kunnen zowel het uiterlijk als de ontwikkeling, en de ADHD verklaren. Een voorbeeld daarvan is XYY of XO, het Turner syndroom. Ook als uw kind een nasale spraak heeft, kan dit wijzen op een bepaalde afwijking in de chromosomen (VCF, VeloCardioFaciaal syndroom).
Is uw kind trillerig, valt het af en heeft het diarree? Dit kan in zeer zeldzame gevallen wijzen op een te snelle schildklierfunctie. Is de groei en ontwikkeling goed? Heeft uw kind astma?; het kan onrustig of trillerig worden van de luchtwegverwijders. Zijn er aanwijzingen voor epilepsie?

Aanvullend onderzoek?
Tot slot kunnen we ons in het kader van aanvullend onderzoek afvragen of het bijvoorbeeld nuttig is om een scan, een EEG, een CT of een MRI te maken? Of is het zinvol om bloed te prikken? Een enkele maal is dit nuttig bij verdenking op een chromosomenafwijking, maar het antwoord is in 95% van de gevallen: nee, dergelijk onderzoek is niet nuttig! Een enkele maal kan een EEG wel wat opleveren, bijvoorbeeld wanneer er bij uw kind aanwijzingen zijn voor absences. Dit zijn plotselinge, korte perioden waarin uw kind even afwezig en niet wekbaar is. Dit gebeurt soms in de klas of tijdens het spelen. In zeer zeldzame gevallen kan epilepsie zich manifesteren als een gedragsprobleem dat lijkt op ADHD. In dat geval is een EEG ook nuttig. Op een hersenfoto zoals een CT-scan of een MRI is niets afwijkends te zien. ADHD is een stoornis in de functie, niet zozeer in de vorm van de hersenen. Bij experimenteel onderzoek zijn sommige beeldvormende onderzoeken wel interessant (zie hoofdstuk 'Oorzaken en risicofactoren').