Kranten en tijdschriften staan bol van verhalen over ADHD en ook op het schoolplein kun je veel horen over drukke, slome of agressieve kinderen. Alsof dat nog niet genoeg is, spuien veel 'ervaringsdeskundigen' op internet hun mening over verkeerde behandelingen en het gevaar van medicijnen.
Maar wanneer is een kind té druk? En moeten we het dan meteen ADHD noemen? Is het nu echt een modeziekte of kwam het vroeger ook vaak voor zonder dat de ouders of de leerkracht dit beseften? Komt het ook voor bij volwassenen?
In de volgende hoofdstukken zal duidelijk worden dat ADHD een hersenstoornis is, die vaak goed te behandelen is. Vroege behandeling kan zelfs veel problemen voorkomen. Juist daarom is het van groot belang de diagnose zo vroeg mogelijk te stellen.
Als de diagnose niet wordt gesteld en behandeling uitblijft, ontstaat vaak veel onrust en ellende in het gezin en op school. Ruzie met vriendjes, een slechte sfeer in het gezin en leerproblemen leiden vaak tot een negatief zelfbeeld, faalangst en somberheid, of frustratie. Meisjes - die overigens niet hyperactief hoeven te zijn - worden vaak beschouwd als ongemotiveerd en dom. Pubers en jongvolwassenen lopen het risico eerder met justitie in aanraking te komen door gevaarlijk gedrag in het verkeer of door drugsgebruik. Volwassenen hebben vaker relatieproblemen en moeilijkheden in hun werk.
Dit boek gaat over de dagelijkse praktijk van de aandoening. Voor sommigen zal het een eerste contact betekenen met ADHD, voor anderen zullen veel herkenbare problemen de revue passeren.