De aandoening ADD is voor velen nog vager en onbekender dan ADHD, maar ook hier geldt: hoe eerder de diagnose wordt gesteld, hoe beter de begeleiding kan zijn. Onwetendheid en onkunde leiden juist bij ADD tot meer problemen dan nodig zijn.
Attention Deficit Disorder (dus zonder de H van hyperactiviteit) bestaat grotendeels uit dezelfde verschijnselen als die bij ADHD voorkomen. Ook ADD wordt aangetroffen vanaf de kindertijd tot aan de volwassenheid, en het komt vaker voor bij meisjes dan bij jongens. In het geval dat uw kind ADD heeft, valt het echter veel minder op, zo weinig zelfs dat het vaak vergeten wordt in de klas. Zelf wordt het juist wel moe van zijn probleem.

'Nee, ik heb nooit last van Berthe, ze haalt weliswaar geen goede cijfers, maar is niet vervelend. Ze heeft haar werkjes nooit af, is lui en niet gemotiveerd. Ik denk dat ze een beetje dom is. Ze is dromerig en is in de rij van de minder goede kinderen gezet. U zegt dat ze slim is, maar er komt niet uit wat erin zit.'

Berthe zou een meisje kunnen zijn met ADD. Deze kinderen hebben net als ADHD'ers problemen met hun kortetermijngeheugen of werkgeheugen, ze hebben faalangst of een negatief zelfbeeld. Vaak lijken zij niet gemotiveerd. Er wordt in Amerika zelfs wel gesproken over 'motivational disorder', dus een stoornis in de motivatie. De kinderen zijn vaak stil en verlegen, en trekken zich eerder terug bij drukte in de klas. Maar ook thuis zijn er de bekende problemen van vergeetachtigheid, gebrek aan planning, automatiseringsproblemen en moeite met aankleden en naar school gaan.
Soms herkent u zichzelf: u heeft de school met moeite of niet afgemaakt, er komt nog steeds niet uit wat erin zit. Faalangst, een negatief zelfbeeld of zelfs een depressie vertroebelt het beeld. Er is nooit aan ADD gedacht. U en de diagnose worden gemakkelijk over het hoofd gezien!

Hoe stel je ADD vast?
Het vaststellen van ADD begint weer bij u als ouders of bij de oplettende leerkracht. Als u of de leerkracht vermoedt dat er een duidelijk verschil is in de veronderstelde mogelijkheden van uw kind en de resultaten die het behaalt, moet altijd aan ADD gedacht worden. Daarbij moet men goed naar u luisteren; in 80% van de gevallen heeft u gelijk met uw 'diagnose'. Helaas is dit vaak niet het geval omdat uw kind geen storende factor in de klas is. Als er getwijfeld wordt aan het IQ van uw kind kan eerst een niveaubepaling worden gedaan. Als er een achterstand is op school ten opzichte van de andere kinderen, terwijl het niveau goed is, is dit een aanwijzing. Een specifieke aandachtstest is dan een mogelijkheid. Verder wordt weer gekeken naar de familie: zijn er ouders of broers of zusjes met ADHD of is er dromerigheid in de familie? Hoe is het beloop geweest in de afgelopen jaren? Is er medicatie gegeven en zo ja met welk resultaat? Zijn er bij uw kind aanwijzingen voor co-morbiditeiten (zie het hoofdstuk 'Andere aandoeningen bij ADHD') of aanwijzingen voor absences?