De galzuurbindende harsen, zoals colestyramine (Questran) en colestipol (Colestid) binden in de darm de gal, zodat deze niet meer opnieuw door de darmwand kan worden opgenomen. De gal wordt hierdoor, samen met de hars, in de ontlasting uitgescheiden. De lever reageert op het verlies van gal door een toename van de productie van nieuwe galzuren uit cholesterol, waardoor de hoeveelheid cholesterol in de levercellen daalt. Om dit te compenseren, onttrekt de lever via de LDL-receptoren cholesterol aan de bloedbaan, waardoor het LDL-cholesterolgehalte van het bloed daalt. Met hoge doseringen galzuurbindende harsen kan een daling van het cholesterolgehalte van 25% worden bereikt.

Gebruik
Veel mensen vinden het innemen van harsen onprettig. Dit vanwege de grote hoeveelheid die moet worden ingenomen, de visachtige smaak en de zanderige structuur van deze middelen. Het is dan ook begrijpelijk dat de harsen niet langdurig gebruikt worden. De gebruikelijke dosering is 3 tot 6 zakjes per dag. Colestyramine en colestipol neemt men verspreid over de dag in, opgelost in een glas sinaasappelsap of in een bakje magere yoghurt. Men kan de dosis het best langzaam opvoeren, om de kans op maagklachten zo klein mogelijk te maken. Begin met eenmaal daags een zakje. Ook verkrijgbaar is een vorm waarbij de suiker vervangen is door de zoetstof aspartaam (Questran A). Dit kan van belang zijn wanneer men probeert af te vallen of wanneer men suikerziekte heeft.
De harsen binden niet alleen galzouten, maar kunnen ook een aantal andere geneesmiddelen aan zich binden, zodat deze niet goed in het bloed worden opgenomen. Dit geldt met name voor de volgende medicijnen: antistollingspreparaten (als Sintrommitis en Marcoumar), plaspillen, schildklierpreparaten, digoxine en enkele antibiotica. Tussen het innemen van een hars en andere geneesmiddelen moet derhalve een periode van minstens 4-6 uur ingelast worden.

Bijwerkingen
Het innemen van de harsen is volledig veilig, ook na langdurig gebruik en tijdens de zwangerschap. Ook kinderen kunnen harsen gebruiken. Dit geneesmiddel wordt namelijk niet in het bloed opgenomen maar blijft in de darm, waar het zijn werking doet. Toch kunnen er een aantal hinderlijke bijwerkingen optreden. Zo kunnen zuurbranden, maagklachten, winderigheid, buikpijn en diarree voorkomen.

Wanneer liever niet gebruiken
Tijdens behandeling met harsen kan er een stijging van het triglyceridengehalte optreden. Deze geneesmiddelen kunnen daarom beter niet gebruikt worden bij patiënten die, naast het verhoogde cholesterolgehalte, ook een verhoogd triglyceridengehalte hebben, zoals bij FCHL en diabetes type 2.