Met het veranderen van de inzichten rond cholesterol en hart- en vaatziekten heeft men de Cholesterol Consensus een aantal malen moeten herzien. Recentelijk is weer sprake geweest van zo'n herziening. Op dit moment wordt niet zozeer meer gekeken naar absolute getallen van de cholesterolwaarden, maar veel meer naar het absolute risico dat een individu loopt, hoeveel baat iemand heeft bij verlaging van het cholesterol en wat behandeling de samenleving kost. De kosten van jarenlange behandeling met lipidenverlagende geneesmiddelen zijn relatief hoog. Daar staat echter tegenover dat de economische verliezen ten gevolge van hart- en vaatziekten vele malen groter zijn. Bovendien kan de mate van lichamelijk lijden na een hartinfarct door een juiste behandeling van een vetstofwisselingsstoornis en andere risicofactoren worden beperkt.
Mensen die al enige vorm van hart- en vaatziekten hebben en mensen met een erfelijk verhoogd cholesterolgehalte komen nu direct voor medicamenteuze cholesterolverlaging in aanmerking. Zij hebben ook het meeste baat bij behandeling. Deze behandeling wordt secundaire preventie genoemd. Hier gelden echter enkele uitzonderingen. Behandeling met cholesterolverlagende geneesmiddelen wordt niet aanbevolen indien het totaal-cholesterolgehalte onder de 5,0 mmol/l of het LDL-cholesterolgehalte onder de 3,2 mmol/l ligt. Dit is ook van toepassing indien een patiënt een levensverwachting van minder dan 5 tot 10 jaren heeft. In deze categorie vallen mannen ouder dan 70 en vrouwen ouder dan 75 jaar en mensen met ernstige ziekten.
De beslissing om mensen te behandelen die nog geen tekenen van hart- en vaatziekten hebben (primaire preventie) is moeilijker gemaakt. Hier geldt de richtlijn dat cholesterolverlagende behandeling geadviseerd wordt bij personen die een risico van minstens 25% op 40-jarige leeftijd tot 40% op 70-jarige leeftijd hebben om binnen 10 jaar hart- en vaatziekten te ontwikkelen. Om voor elke individuele persoon dit risico vast te stellen, zijn er tabellen beschikbaar waarin op basis van geslacht, leeftijd, de verhouding totaal-cholesterol/HDL, het wel of niet hebben van suikerziekte of hoge bloeddruk en het wel of niet roken, het risico kan worden afgelezen. Voor mensen met suikerziekte en/of met familieleden met hart- en vaatziekten wordt een 10-jaarsrisico geaccepteerd dat 5% lager ligt. Stoppen met roken heeft een sterker risicoverlagend effect dan verlagen van het cholesterolgehalte. Door met roken te stoppen kan soms de noodzaak om met medicijnen te behandelen worden weggenomen. Bovengenoemde maatregelen zijn genomen om gerichter en effectiever te behandelen.