Bij een vertraagde schildklierwerking (hypothyreoïdie) maakt de schildklier onvoldoende schildklierhormoon (thyroxine). Hierdoor treedt er een vertraging van de stofwisseling op waardoor men langzaam en kouwelijk wordt, snel moe is, en het lichaamsgewicht ondanks een matige eetlust toch toeneemt. Soms is de schildklier vergroot (struma). Vrijwel alle patiënten met een vertraagde schildklierwerking hebben een verhoogd LDL-cholesterolgehalte. Slechts bij een klein aantal patiënten is eveneens sprake van een verhoging van het triglyceridengehalte. De verhoging van het LDL-cholesterolgehalte is het gevolg van een afname van het aantal LDL-receptoren op de levercel. Daarnaast is er sprake van een verminderde afbraak van cholesterol. Bij patiënten met een erfelijke vetstofwisselingsstoornis kan zelfs een zeer lichte vorm van hypothyreoïdie (die nog geen klachten geeft) al een ernstig verhoogd cholesterolgehalte veroorzaken.