Er zijn verschillende manieren van behandeling van pijn bij osteoporose mogelijk. Voor het aanpakken van de oorzaak, osteoporose, komen verschillende stoffen in aanmerking. Calcium, vitamine D, oestrogenen, oestrogeenanalogica, tamoxifen, bifosfanaten, calcitonine, anabolica, en natriumfluoride zijn de meest gebruikte geneesmiddelen bij osteoporose. Omdat de pijnstillende werking van deze middelen beperkt is, moet aandacht worden besteed aan andere pijnstillende methoden. Bij osteoporose komt in eerste instantie paracetamol in combinatie met een NSAID in aanmerking.

Medicamenteuze pijnbehandeling
Neuropathische pijn kan zich uiten door uitstralende pijn naar armen, handen, benen en voeten of door tintelingen in handen of voeten. Deze pijn is soms moeilijk te behandelen, maar kan in een aantal gevallen behandeld worden met de neuropathische (zenuw)pijnbehandelingsmiddelen uit stap 1 van het stappenplan. Als tweede stap kunnen zwak- en sterkwerkende opiaten worden voorgeschreven.
Tot de zwakwerkende opiaten rekenen we codeïne en tramadol. Codeïne, al of niet gecombineerd met paracetamol, wordt veel voorgeschreven. Het heeft als nadeel dat het bij een relatief beperkte pijnstillende werking tot obstipatie kan leiden.
Tramadol is eveneens een zwakwerkend opiaat dat bij neuropathische pijn ook effectief kan zijn. Het is aan te bevelen om te starten met 25 mg en per dag op te klimmen met 25 mg tot 100 mg, waarna de dosering eventueel met 50 mg per dag verhoogd kan worden. De aanbevolen dosis is 150 mg per dag; hogere doses kunnen echter overwogen worden. Tramadol is in verschillende toedieningsvormen te verkrijgen (druppels, capsules, bruis- en 'slow release'-tabletten).
Sterkwerkende opiaten werden vroeger alleen voorgeschreven bij inzakking van de wervelkolom of wervelfractuur, als paracetamol, NSAID's en zwakwerkende opiaten onvoldoende pijnbestrijding opleverden. Maar ook bij ernstige chronische pijn, met een duidelijk te traceren oorzaak, kunnen sterkwerkende opiaten overwogen worden. Wel is het aan te bevelen om patiënten die met sterkwerkende opiaten worden behandeld te volgen om het langetermijneffect te meten en de bijwerkingen centraal te registreren.
Sterke pijnstillers kunnen ten slotte ook voorgeschreven worden, vooral in de 'slow release'-vorm (MSContin, Kapanol, Noceptin), oxycodon (oxycontin) de fentanylpleister (Durogesic) of methadon (Symoron). Pleister en methadon kunnen ook effectief zijn bij neuropathische pijn. Steeds moet men echter rekening houden met het voorkomen van obstipatie. De fentanylpleister leidt minder vaak tot obstipatie en heeft bovendien het voordeel dat de pleister slechts elke drie dagen vervangen hoeft te worden. De angst voor verslaving is bij een goede afweging niet terecht.

Fysio-, oefen- en ergotherapie
Fysio- of oefentherapie en ergotherapie helpen niet alleen de mobiliteit te verbeteren en spieren te versterken, maar kunnen ook de pijn verlichten. Ergotherapeutisch kunnen in huis de nodige aanpassingen aangebracht worden.

Elektroden
Door middel van op de huid geplakte elektroden (pleisters) kunnen lichte elektrische prikkels worden toegediend, die de pijn kunnen verminderen. Bij osteoporose kan dit een effectieve vorm van pijnbestrijding opleveren.

Psychologische behandeling
Psychologische behandeling is vaak gewenst om te ondersteunen bij de acceptatie van de pijn bij osteoporose en om de patiënt te leren omgaan met de pijn.

Zenuwblokkades
De anesthesioloog kan een zenuwblokkadebehandeling uitvoeren door uitschakeling van zenuwbanen of -knopen met behulp van Rf-laesies. Bij osteoporose is vaak sprake van pijn op meerdere plaatsen en dan is het minder zinvol om op vele plekken een injectie toe te dienen. Daarom gaat men er terughoudend mee om. Alleen bij duidelijke en beperkte lokalisatie van de pijnklachten kunnen deze blokkadetechnieken effectief zijn.