Hartelijke dank voor uw bijdrage


Auteur:
Prof. Dr. Wouter W.A. Zuurmond
 
In samenwerking met :  

Stichting Pijn-Hoop


lettergrootte: A  A  A
Pijn bij vaatlijden

Bij ernstig vaatlijden als gevolg van atherosclerose, bij algemeen vaatlijden zoals bij diabetes mellitus of bij de ziekte van Raynaud kunnen hevige pijnen in de aangedane ledematen optreden. Deze pijn ontstaat door onvoldoende doorbloeding van het lichaamsdeel en kan bijzonder ernstig zijn, vooral na bewegen of later in rust en tijdens de slaap. In de eerste plaats voert de vaatchirurg de behandeling uit. Hij kan proberen door middel van operaties of 'dotter'-procedures de doorbloeding te verbeteren.

Therapie
Bij pijn die ontstaat bij vaatlijden worden de pijnprikkels voornamelijk via het sympathische zenuwstelsel verder geleid. Een zenuwblokkade van de sympathische zenuwvezels kan de pijn doen verminderen en de doorbloeding doen toenemen. Als zenuwblokkade kunnen dan in de rug ter hoogte van de tweede tot vierde lendenwervel de sympathicusvezels worden uitgeschakeld met behulp van alcohol of fenol. Het opheffen van de sympathicusactiviteit heeft tot gevolg dat de vaten maximaal verwijd worden (indien mogelijk) en dat door de bovengenoemde onderbreking van de pijnprikkels ook de nachtelijke pijnen kunnen verminderen. Deze blokkades kunnen dubbelzijdig worden uitgevoerd.
Zowel de anesthesioloog kan deze ingreep verrichten (door middel van naalden via de huid), als de chirurg (door middel van een operatie, waarbij de zenuwen worden doorgesneden en deels verwijderd).
De behandeling met medicijnen verloopt volgens het stappenplan (hoofdstuk 'Algemene behandelingsmethoden van pijn'). TENS kan de pijnklachten verminderen. Neuromodulatietechnieken via een elektrode in de rug zijn vrijwel niet werkzaam bij vaatlijden.




terug verder