Meneer De Visser. is een 48-jarige docent. Tien jaar geleden was hij bezig zijn huis op te knappen. Bij het verzetten van een kast maakte hij een ongelukkige draai en voelde plotselinge pijn in zijn rug opkomen. Hij stopte onmiddellijk met zijn werkzaamheden in huis en had verder geen verschijnselen van verminderde spierkracht of verlies van gevoel in de benen.
De volgende dag was de pijn verergerd. Hij bezocht zijn huisarts die stelde dat het ischias was en hem pijnstillers voorschreef. Meneer De Visser kreeg ook het advies om toch in beweging te blijven.
De pijn ging niet over. De heer De Visser besloot ondanks de pijn weer te gaan werken, maar dit gaf veel problemen, vooral bij het lopen en bij lang zitten. De huisarts verwees hem na twee maanden naar de neuroloog en deze vond geen duidelijke afwijkingen, die verantwoordelijk konden zijn voor zijn pijnklachten.
Hij werd daarna verwezen naar een pijnpolikliniek en werd multidisciplinair behandeld met pijnstillers, transcutane elektrische zenuwstimulatie, zenuwblokkades en psychologische ondersteuning. De pijn werd wel minder, maar verdween nooit geheel. Door de lange perioden van afwezigheid op school is meneer De Visser afgekeurd.

De therapie bij rugpijn moet plaatsvinden na nauwkeurig onderzoek. In de loop der jaren is men voorzichtiger geworden met operatieve ingrepen, omdat een toenemend aantal mensen na de operatie klachten kreeg als gevolg van littekenvorming met druk op de uittredende zenuwen. Toch kan bij ernstige acute uitvalsverschijnselen een operatie noodzakelijk zijn.
Behandeling met medicijnen vindt plaats volgens het stappenplan uit het hoofdstuk 'Algemene behandelingsmethoden van pijn'. Omdat er vaak ook sprake is van druk op de zenuwen en daardoor van neuropathische pijn, is het voorschrijven van antidepressiva, anti-epileptica of spierontspanners gewenst. Daarbij moet duidelijk worden gemaakt dat deze middelen worden voorgeschreven om het neurotransmittersysteem te beïnvloeden en niet om depressie of epilepsie te behandelen.