Exacerbaties worden behandeld door de dosis en de frequentie van luchtwegverwijders te verhogen. Bij onvoldoende effect kunnen steroïden worden toegevoegd. Meestal wordt gekozen voor een kuur van 7-10 dagen met prednison in een dosering van 20-30 mg per dag.
Het inzicht dat exacerbaties door meerdere factoren veroorzaakt worden en dus niet altijd door bacteriële infecties, zal het overmatig gebruik van antibiotica moeten doen afnemen. Vooral wanneer er een toename is van kortademigheid met meer hoesten en opgeven van purulent sputum, zullen antibiotica worden voorgeschreven, zeker als er sprake is van ernstig COPD. Dikwijls komt het tot een ziekenhuisopname, zeker als het ademhalingssysteem van de patiënt ontoereikend wordt.
Zuurstoftherapie en soms niet-invasieve beademing of invasieve beademing op de intensive care is dan aangewezen. Bij invasieve beademing wordt een buisje in de luchtpijp geplaatst, waarop een machine wordt aangesloten die de ademhaling van de patiënt overneemt. Bij niet-invasieve beademing krijgt de patiënt een neusmond-masker. Daardoor wordt lucht met een bepaalde druk ingebracht, aangepast aan de in- en uitademing. Dergelijke beademing wordt toegepast bij patiënten met een ernstige exacerbatie van COPD. Dit is een behandeling die in het ziekenhuis plaatsvindt. Bij een kleine groep patiënten met COPD, die met zuurstof wordt behandeld en een te hoog koolzuurgehalte in het bloed heeft, is het waarschijnlijk zinvol deze vorm van beademing ook permanent te geven, bijvoorbeeld gedurende de nacht. In onderzoeken is tot op vandaag nog geen betere overleving aangetoond en ook nog geen langdurige functieverbetering. In de toekomst zullen de apparaten voor deze vorm van niet-invasieve beademing verder moeten worden ontwikkeld en moeten de maskers worden verbeterd. De patiëntengroep die voor deze therapie in aanmerking komt, moet ook beter worden afgebakend.