Omdat COPD een langzaam progressieve ziekte is, zijn er in het begin van de ziekte geen klachten. Anders dan in het geval van astma ontstaan de klachten heel geleidelijk en patiënten merken deze zelf soms niet eens op, maar worden hierop geattendeerd door mensen uit hun directe omgeving. De klachten beginnen meestal met hoesten en opgeven van slijm (sputum) in de ochtend. Later wordt dit hoesten chronisch, waarbij periodiek (vooral in de winter) de klachten tijdelijk verergeren (de zogenaamde exacerbaties).
Bovenstaande klachten ontstaan meestal rond het veertigste levensjaar. Tijdens deze exacerbaties neemt het hoesten toe en wordt er dikwijls ook meer sputum opgegeven dat vaak donkerder en vaster van samenstelling is. Soms hebben patiënten ook koorts, constateren ze bij zichzelf een piepende ademhaling en worden ze kortademig, in het bijzonder bij inspanning. Dikwijls worden exacerbaties veroorzaakt door virale luchtweginfecties ('verkoudheid'), soms door bacteriële infecties.
Patiënten die niet zozeer chronische bronchitis ontwikkelen, maar emfyseem, ervaren door de jaren heen vooral progressieve kortademigheid als belangrijkste klacht. Hoesten en opgeven van sputum staat bij hen niet op de voorgrond.
Wanneer de ziekte voortschrijdt, nemen bovenstaande symptomen toe en wordt inspannen steeds moeilijker. In dat stadium is vermoeidheid een veelvoorkomend symptoom, terwijl het zelfstandig functioneren steeds moeilijker wordt, speciaal ten aanzien van het boodschappen doen, het huis schoonmaken, aankleden, enzovoort.
Patiënten met COPD in een gevorderd stadium vallen vaak af in gewicht. Zij krijgen soms last van dikke benen omdat het hart als gevolg van het longlijden minder goed gaat functioneren (het zogenaamde cor pulmonale).
Zoals al eerder gezegd, ontstaan de klachten bij COPD heel geleidelijk, waardoor de patiënt al snel denkt dat het hoesten door een verkoudheid komt. Van de toegenomen kortademigheid bij inspanning is hij of zij zich vaak niet echt bewust, maar desondanks wordt die inspanning onbewust steeds meer vermeden. Patiënten gaan daardoor pas laat naar de dokter, waardoor dus ook pas laat de diagnose COPD gesteld wordt en de behandeling kan beginnen.