De patiënt met de ziekte van Alzheimer heeft in toenemende mate sturing nodig vanuit de omgeving. Daarom is de behandeling niet alleen op de patiënt gericht, maar ook op diens directe omgeving. De behandeling is opgebouwd uit een aantal componenten, gericht op zowel de patiënt als op de directe omgeving:
1. Algehele gezondheid bevorderen.
2. Bijkomende ziekten behandelen.
3. Behandeling met medicijnen.
4. Behandeling van gedragsstoornissen.
5. Regelmaat en daginvulling (zie hoofdstuk ‘Geheugenregels’).
6. Ondersteuning partner (zie hoofdstuk ‘Een patiënt met
gebruiksaanwijzing’).