Vroeger had men als familie, zodra de opname eenmaal een feit was, nauwelijks meer iets te zeggen over de verzorging en de behandeling. Dat is tegenwoordig gelukkig niet meer het geval. In het verpleeghuis probeert men de familie te betrekken bij de verzorging en wordt met de mening van de familie duidelijker rekening gehouden. Er bestaan bijvoorbeeld familieraden of andere vormen van overleg, waarbij naar de mening van de familieleden van opgenomen demente bejaarden wordt geluisterd. Er worden ook gespreksgroepen, afdelingsmiddagen, familiebijeenkomsten of hoe ze ook genoemd worden, georganiseerd, waar men met ‘lotgenoten’ kan praten over de emotionele dingen die nu eenmaal verbonden zijn aan de opname van een dierbaar familielid. Uiteraard kunnen dan ook wensen of punten van kritiek naar voren gebracht worden. Toch komt het wel voor dat familie geen openlijke kritiek durft te geven, omdat men bang is dat dit een negatieve invloed zal hebben op de zorg door de verpleging. Die angst is gelukkig meestal niet terecht. Maar er zijn inderdaad situaties mogelijk waarin men bij problemen beter met iemand kan praten van buiten de afdeling waar het demente familielid wordt verpleegd. De maatschappelijk werkende van het verpleeghuis kan in dat geval een goede en nuttige gesprekspartner zijn.