Klassieke patiënten met een bepaalde ziekte zijn patiënten bij wie alles ‘volgens het boekje’ klopt. Ze voldoen in alle opzichten aan de kenmerken die, over die bepaalde ziekte, in de medische literatuur beschreven staan. Dat is bij de verschillende oorzaken van dementie ook het geval. Zo zijn er patiënten met bepaalde symptomen die tevens in bepaalde gebieden van de hersenen op de scan afwijkingen laten zien en, na hun dood, eveneens de voor die bepaalde ziekte kenmerkende microscopische afwijkingen blijken te hebben. Dergelijke klassieke patiënten komen inderdaad voor. Maar veel vaker komen minder klassieke patiënten voor.
Zo is het mogelijk dat een patiënt op basis van zijn ziekteverschijnselen en de plaats van de beschadigingen in de hersenen precies voldoet aan de criteria van een bepaalde hersenziekte, maar dat men na de dood de afwijkingen die bij deze ziekte horen, niet onder de microscoop aantreft. Deze onduidelijke samenhang tussen de ziekteverschijnselen, de plaats van de afwijkingen in de hersenen en de later gevonden afwijkingen onder de microscoop is een blijvende controverse in het onderzoek naar dementie. Een specialist die sterk op de symptomen van een individuele patiënt let, zal onderzoek anders interpreteren dan een specialist die zich vooral baseert op microscopische afwijkingen of scans van het hoofd.