Patiënten met de ziekte van Parkinson hebben een hoog risico op het ontwikkelen van een vorm van dementie. Afhankelijk van de manier waarop de geheugenstoornissen worden onderzocht, wordt tot 40% van de patiënten met de ziekte van Parkinson dementerend. De symptomen beginnen sluipend. In het begin staat traagheid op de voorgrond, met toenemende moeite voor het doen van twee taken tegelijkertijd. Als de dementie toeneemt, komen steeds meer symptomen voor, die lijken op die van de Lewy Body-dementie.
In de Richtlijn Diagnostiek en medicamenteuze behandeling van dementie 2005 is geen onderscheid gemaakt tussen Lewy Body-dementie en de dementie bij de ziekte van Parkinson. Of dit terecht is, zal door toekomstig onderzoek bevestigd moeten worden. Eerder onderzoek heeft aangetoond dat bij Parkinson-dementie en Lewy Body-dementie een verschil bestaat in de doorbloeding van bepaalde delen van de hersenen. Ook blijken na het overlijden bij patiënten met Parkinson-dementie dezelfde afwijkingen in de hersenen onder de microscoop voor te komen als bij de Lewy Body-dementie, namelijk de Lewy-insluitlichaampjes. Bij de ziekte van Parkinson echter, zitten deze insluitlichaampjes maar op één specifieke plaats. Zodra er sprake is van Parkinson-dementie, treft men deze insluitlichaampjes onder de microscoop overal in de hersenen aan. Naast deze Lewy-insluitlichaampjes zien we bij Parkinson-dementie ook andere afwijkingen, zoals die onder de microscoop te zien zijn bij patiënten met de ziekte van Alzheimer, namelijk amyloïd plaques en neurofibrilaire tangles.
Omdat in de Richtlijn 2005 geen onderscheid gemaakt wordt tussen Parkinson-dementie en Lewy Body-dementie, is de voorkeur voor een set criteria niet goed te geven. In één groot onderzoek naar het effect van rivastigmine op Parkinson-dementie is gebruikgemaakt van de dsm-iv criteria (code 294.1).

Beloop Parkinson-dementie
Zodra de geheugenstoornissen bij een patiënt met de ziekte van Parkinson meer op de voorgrond gaan staan, nemen ook de stoornissen van het lopen toe en worden patiënten snel afhankelijk van anderen. De zorglast neemt voor een partner daarop fors toe, doordat een patiënt zowel lichamelijk als geestelijk sterk achteruitgaat. In hoeverre de behandeling met middelen zoals rivastigmine dit beloop gunstig beïnvloeden, moet nog nader onderzocht worden.