Bij de medicamenteuze behandeling van depressies kan ook gebruik gemaakt worden van slaapmiddelen (hypnotica) en middelen die de angst doen verminderen (anxiolytica). Het zijn stoffen die wat betreft de chemische structuur op elkaar lijken: de benzodiazepinen.
Angst kan een onderdeel vormen van de depressie. Deze angst verdwijnt dan ook weer als de depressie opklaart. Aangezien het antidepressieve effect pas na twee à vier weken optreedt, kan als overbrugging tijdelijk een benzodiazepine gegeven worden. Ditzelfde geldt als de patiënt veel last heeft van slaapstoornissen. Het gebruik dient, voor zover dat mogelijk is, beperkt te blijven tot drie à vier weken. Na deze tijd ontstaat er gewenning. De patiënt heeft dan steeds meer nodig om nog hetzelfde effect te bereiken. Bovendien kan iemand er afhankelijk van worden, zowel in psychisch als in lichamelijk opzicht. Als het middel abrupt gestaakt wordt, ontstaan zogeheten onttrekkingsverschijnselen. Daarom is er een afbouwschema nodig om van deze middelen af te komen.