Rouw is een normaal verschijnsel na het overlijden van een geliefd persoon. De rouwreactie is zelfs ‘gezond’ te noemen. Algemeen wordt aangenomen dat een normaal rouwproces onmisbaar is om het verlies te kunnen verwerken. Maar iedereen verwerkt het verlies op z’n eigen manier. De een wil er bijvoorbeeld wel veel over praten en de ander juist weer niet. Het eerste lijkt overigens vaak beter te zijn. Een rouwproces kan gemiddeld 6 tot 12 maandenduren of zelfs langer. De beleving van rouw en de lengte ervan kan overigens per cultuur aanzienlijk verschillen.
Er bestaat een essentieel verschil tussen rouw en een aanpassingsstoornis met depressieve stemming. Rouw een normaal verschijnsel is na bijvoorbeeld het overlijden van een geliefd persoon. De ernst van de sombere stemming en de duur ervan hebben een logisch verband met de ernst van het verlies dat iemand heeft geleden.
Bij de aanpassingsstoornis met depressieve stemming is dit niet het geval. Hier staat de ernst en de duur van de sombere stemming, en de invloed op het dagelijks functioneren niet in verhouding tot de ‘stressfactor’. De somberheid lijkt in verhouding tot de aanleiding overdreven ernstig.
Het rouwproces kan ook gecompliceerd verlopen, bijvoorbeeld wanneer het jaren in beslag gaat nemen. We spreken dan van pathologische rouw. Er heeft zich dan in de meeste gevallen tevens een depressie ontwikkeld en soms beginnen de problemen met een depressie, nog zonder rouw. Gevoelens omtrent de overledene worden verdrongen.
Rouwtherapie lijkt hier het aangewezen middel. In gesprekken zou dan moeten worden geprobeerd het rouwen op gang te brengen. Daarbij worden nog eens alle aspecten rond en na het overlijden met de therapeut doorgenomen.