In deze situatie is het heel belangrijk dat de naasten juist proberen begrip en geduld op te brengen. Dit lukt des te beter, wanneer men deze situatie al eens eerder meegemaakt heeft en uit die tijd informatie heeft verkregen over het ziektebeeld en het verloop ervan. Immers, een depressie verdwijnt op den duur spontaan weer naar de achtergrond. Vanuit die ervaring kan de omgeving proberen de patiënt zo goed en zo kwaad als het gaat op een ‘positieve manier’ bij te staan (letterlijk en figuurlijk), door bijvoorbeeld te zeggen: ‘Over niet al te lange tijd gaat het misschien wat beter met je’ of ‘Probeer het vol te houden’, ‘Ik laat je niet in de steek’, ‘Doe wat je kan doen, maar forceer het niet’, ‘Probeer regelmaat in je dagelijks leven te behouden, ik zal je daarbij proberen te helpen’, ‘Het geeft niet als het vandaag niet lukt, misschien morgen wel’.
Conclusie: het is het beste toch te proberen de patiënt met zachte hand tot lichte activiteiten aan te zetten. Hiermee kan hij weer een opgaande lijn te pakken krijgen.