Insuline is een hormoon dat in de alvleesklier (het pancreas) wordt gemaakt, om precies te zijn in de Eilandjes van Langerhans en wel in de zogenoemde bètacellen. Het insulinemolecuul ontstaat uit het z.g.n. pro-insuline dat opgesplitst wordt in insuline en C-peptide. Er zijn nog diverse andere hormonen die de hoogte van de bloedglucosewaarde bepalen, maar insuline is de belangrijkste. Bij een niet-diabeet produceert de alvleesklier ongeveer 25 eenheden (EH) insuline per 24 uur.
Insuline zorgt ervoor dat het teveel aan glucose wordt opgeslagen in de lever en spiercellen; die opslag gebeurt in de vorm van glycogeen. Met behulp van een ander hormoon, dat ook in de alvleesklier wordt gemaakt en dat glucagon heet, kan de in glycogeen opgeslagen glucose weer in het bloed worden gebracht. Dit gebeurt als er in het bloed een tekort aan glucose dreigt te ontstaan. Het glycogeen in met name de lever blijft daar gedurende acht tot tien uur beschikbaar. Als de voorraad niet binnen die tijd gebruikt wordt, zal het langzaam worden omgezet in vet.