Zowel de partner als de naaste omgeving van de man kunnen invloed hebben op het erectieprobleem. De huisarts probeert de partner ook te betrekken bij de behandeling. Dit kan een heel nieuw licht werpen op het erectieprobleem. Soms heeft de partner zelf ook seksuele problemen. Vaak kan de partner een rol spelen in het oplossen van het erectieprobleem. De naaste omgeving kan helpen het probleem in perspectief te plaatsen en kan dienen als gesprekspartner.

De partner kan een belangrijke rol spelen bij een erectieprobleem, zowel bij het ontstaan, bij het instandhouden of doorbreken van de vicieuze cirkel als bij het helpen met het zoeken van (professionele) hulp en de behandeling. Soms is er geen vaste partner of wenst de partner niet te worden betrokken. Ook kan de man willen dat de partner niet bij de behandeling wordt betrokken. Dan zal het proces zonder de hulp van de partner moeten doorgaan.
De partner kan meehelpen de cirkel van de erectieprobleem en de onzekerheid te versterken of juist te doorbreken. De partner heeft zelf zo ook haar of zijn gedachten: ‘Vindt hij me niet meer seksueel aantrekkelijk, heeft hij inmiddels een andere seksuele partner?’ Deze gedachten kunnen een reactie opleveren die meestal de erectieprobleem versterkt. Soms is een seksueel probleem van de partner de oorzaak van het erectieprobleem, bijvoorbeeld vaginale pijn (dyspareunie) door een te droge schede of na een operatie. Dit kan een krampreactie opleveren. Behandeling van de partner is dan gewenst.
Aan de andere kant kan de partner het probleem bespreekbaar maken door erover te beginnen, de man gerust te stellen en samen naar oplossingen te zoeken. Door inspanningen van de partner kan het probleem zover worden opgelost, dat het niet meer nodig is een hulpverlener erbij te betrekken. Met geduld en door het seksuele spel meer te richten op het genieten en ervaren dan op het presteren, kunnen problemen met de erectie worden opgelost. Lukt dat niet, dan zal alsnog hulpverlening kunnen worden ingeschakeld. De eerst aangewezene hierbij is de huisarts. Soms is zelfs de partner degene die het probleem bij de huisarts ter sprake brengt.
De dokter zal de partner ook uitnodigen om in een gesprek of met behulp van een onderzoek na te gaan of deze problemen heeft die invloed hebben op het erectieprobleem. Het probleem krijgt soms een ander perspectief als de partner een andere versie geeft van de stoornis. Bijvoorbeeld: ‘Ik merk er niet veel van, het gaat een enkele keer wat moeizaam,’ levert andere informatie op dan als de partner aangeeft dat er serieuze problemen zijn. Aan beide partners kan uitleg worden gegeven over het effect van behandeling en over de omstandigheden, zoals seksuele stimulatie na inname van medicijnen om het erectieprobleem op te heffen. Bij sommige vormen van behandeling speelt de partner een actieve rol, zoals bij streeloefeningen.

Behalve de partner kunnen ook andere personen in de naaste omgeving invloed hebben op de beleving, de versterking en het doorbreken van het erectieprobleem. Als de man zijn probleem bespreekt met anderen, kan dat informatie opleveren waardoor hij de realiteit beter onder ogen ziet en zijn handicap als normaal aanvaardt. Ook kan delen van het probleem het isolement opheffen, waardoor het probleem hem minder treft en hij minder in zichzelf zit te tobben. Het delen met anderen zorgt er ook voor dat de spanning en het taboe worden doorbroken. Dat kan weer gunstig zijn voor het doorbreken van de vicieuze cirkel. Aan de andere kant kan de onzekerheid van de man groter worden door schampere opmerkingen van de omgeving. Grootspreken en opschepperij over het functioneren van de geslachtsorganen kunnen mannen die zich al onzeker voelen over hun eigen seksueel gedrag, extra treffen.
Hoe kan een persoon in de omgeving (vriend of familielid) aan wie de man over zijn erectieproblemen vertelt, het beste reageren? Luisteren zonder een oordeel of veroordeling te geven is in eerste instantie voldoende. Iedere blijk van afkeuring kan versterkend werken op de klacht. Het samen delen van het probleem kan onverwacht een opluchting geven. Ten tweede kan het nodig zijn een aanmoediging te geven om erover te praten met de partner en eventueel ook met een hulpverlener. Soms is het voldoende vooroordelen op te sporen en die uit de weg te ruimen. De hulp kan dus bestaan uit het ondersteunen in het accepteren van het probleem. Een luisterende, niet oordelende houding kan hierbij veel opleveren, maar men kan zich ook richten op het bespreken en ondersteunen, en het beslechten van barrières in het zoeken naar hulp.

De hulpverlener (meestal de huisarts) kan een actieve rol spelen door patiënten te vragen naar seksuele problemen. Daardoor wordt de drempel om het probleem bespreekbaar te maken, overschreden. De hulpverlener kan natuurlijk alleen helpen als de patiënt bereid is over zijn probleem te praten. Door aan te geven dat er ook ruimte is voor intieme onderwerpen en door goed te luisteren, kan de arts zelf drempels wegnemen. Nadat de patiënt heeft aangegeven dat hij een probleem heeft, zal de hulpverlener van de man en eventueel van diens partner willen weten hoeveel last ze ervan hebben en of hij er hulp voor wil. Daarna zal de hulpverlener door middel van het stellen van vragen, eventueel aangevuld met lichamelijk onderzoek en aanvullend onderzoek, helpen het probleem in kaart te brengen en vragen hoe de man ermee omgaat. Naar aanleiding van deze gegevens kan de hulpverlener helpen het probleem op te lossen. Dat doet hij door het wegnemen van oordelen en vooroordelen en door medicatie te veranderen, maar ook door te stimuleren dat partners met elkaar in gesprek komen over hun seksuele verlangens en verwachtingen. Met vervolgconsulten kan de arts het verloop van de behandeling volgen. Daarin kan hij de behandeling bijsturen en aanpassen. Een goede voorlichting over gebruik van medicijnen, met werking en bijwerkingen, behoort ook tot de taken van de hulpverlener. Indien gewenst, kan samen met de hulpverlener een verwijzing naar een specialist worden besproken. De (huis)arts kent meestal de namen en adressen van seksuologen en van andere hulpverleners die kunnen helpen het probleem op te lossen. De hulpverlener kan het hulpproces blijven volgen, ook als de patiënt is doorverwezen.

Verschillende voorkeuren (casus)
De heer Mastenbroek is 51 jaar oud. Hij is sinds 15 jaar getrouwd met een Argentijnse vrouw. Ze hebben samen twee kinderen. Het echtpaar heeft een probleem, dat wil zeggen dat zij bij de seks van hem verlangt snel een erectie te krijgen om coïtaal contact te hebben en dat lukt niet meer. Hij vindt het afnemend seksueel opwindend als zij hem weer aanhaalt. Zij neemt dan ook altijd het initiatief. Het lijkt erop dat hij een erectieprobleem heeft ontwikkeld. Zijn vrouw stuurt hem naar de huisarts om hier iets voor te vragen, een erectiepil. Hij vertelt echter aan zijn huisarts dat hij wel erecties krijgt, met name als hij gaat chatten met mooie vrouwen via internet. Dan kan hij zich gemakkelijk bevredigen en dat voelt veel prettiger en bevredigender voor hem dan seks met zijn vrouw. Het is niet alleen de snelheid waarmee alles moet gebeuren, maar vooral het gebrek aan seksuele lust en daarbij komend het gevoel dat hij bij haar bij de coïtus niet hetzelfde genot ervaart als bij zelfbevrediging bij de computer. Daarvan is zij niet op de hoogte. Op haar aanbod om mee te gaan, heeft hij afwijzend gereageerd. Hij wil het hele verhaal zonder gene vertellen. Hij vertelt dat het onbespreekbaar is met zijn vrouw over de internetseks te praten. Daarbij komt nog dat hij orale seks als erg opwindend ervaart. Zijn vrouw wijst dat ook af. Vandaar dat hij soms ook een prostitué bezoekt die hem volledig bevredigt. Dan is er helemaal geen erectieprobleem. Integendeel, dat ervaart hij als zeer opwindend en hij beleeft dan gemakkelijk een orgasme.
Om zijn vrouw niet te shockeren, vraagt hij toch een recept voor een erectiepil. Daarmee vergroot hij de kans dat hij voor zijn vrouw weer een prettige sekspartner wordt.
De huisarts is bereid hem het recept voor te schrijven, maar vraagt hem ook zijn vrouw voor een gesprek uit te nodigen. Het doel van dat gesprek is om de andere kant van het probleem te horen en te bezien of er voldoende ruimte is bij haar om zijn probleem aan te horen en gezamenlijk te zoeken naar nieuwe wegen om de seksualiteit tussen hen een nieuwe impuls te geven.