ACE-remmers (Angiotensine Converterend Enzym-remmers) zijn middelen die door beïnvloeding van een aantal hormonen (het renine en het angiotensine) de bloeddruk verlagen doordat er vaatverwijding optreedt. Behalve een heel gunstige invloed op de bloeddruk, bezitten ACE-remmers ook nog een aantal gunstige neveneffecten. Door de bloedvatverwijding wordt het hart minder belast. Dit is vooral van belang voor mensen die last hebben van een onvoldoende pompfunctie van het hart (hartfalen), aangezien dit bij hen leidt tot een betere pompfunctie van het hart. Voorts bezitten ACE-remmers een remmende werking op de verslechtering van de nierfunctie en het eiwitverlies door de nieren als gevolg van suikerziekte en andere nierziekten. En ten slotte bestaat er soms ook een gunstig effect als ACE-remmers gegeven worden kort na het optreden van een hartinfarct doordat hierbij het litteken op een zeer voordelige wijze wordt 'gerepareerd'. ACE-remmers werken vaak minder goed bij mensen van het negroïde ras, omdat het reninegehalte in het bloed bij hen van nature lager is.

Gebruik
ACE-remmers kunnen reeds in het allereerste begin van de behandeling een snelle bloeddrukdaling veroorzaken. De bloeddrukcontroles zullen daarom vaak al in de eerste week plaatsvinden. ACE-remmers worden in de regel eenmaal of tweemaal per dag ingenomen. Bij het begin van de behandeling wordt een lage dosering voorgeschreven, om de kans op bijwerkingen te verkleinen. Afhankelijk van het resultaat kan de dosering later langzaam verhoogd worden.
Alle ACE-remmers kunnen goed gecombineerd worden met andere bloeddrukverlagende middelen. Ze versterken elkaars werking, maar ook elkaars bijwerkingen. Combineren is dus niet geheel zonder risico en vraagt om goede controle.
Naast controle van de bloeddruk is regelmatige controle van de zouten (natrium en kalium) en de nierfunctie nodig, met name bij verandering van de algehele conditie van de patiënt.

Bijwerkingen
Helaas hebben ACE-remmers ook bijwerkingen:
o te krachtige bloeddrukdaling: een snelle bloeddrukdaling kan tijdens het begin van de behandeling leiden tot duizeligheid en valneiging bij te snel opstaan. Soms treedt dit reeds na inname van de eerste dosis op. Hetzelfde probleem kan zich voordoen tijdens een verhoging van de dosis. Daarom wordt aanbevolen in het algemeen te beginnen met een lage dosering. Gelijktijdig gebruik van diuretica versterkt het risico op bloeddrukdaling tijdens het begin van de behandeling. Dit risico kan verkleind worden door een dag voor het beginnen met de ACE-remmer de dosis van het diureticum te verlagen (of tijdelijk te stoppen).
o kriebelhoest: dit kan bij wel 10 tot 20% van de gebruikers voorkomen. Soms helpt het om de dosis te verlagen, maar meestal zal het middel gestaakt moet worden. De kriebelhoest verdwijnt dan binnen enkele weken vanzelf. Kriebelhoest komt niet voor bij de zogenoemde A II-antagonisten. Deze nog relatief nieuwe middelen hebben verder waarschijnlijk dezelfde invloed op de bloeddruk als de ACE-remmers, maar dan zonder de hinderlijke prikkelhoest als bijwerking.
o verslechtering van de nierfunctie: hoewel ACE-remmers bij mensen met suikerziekte gunstig op de nierfunctie kunnen werken, kan dit bij andere nieraandoeningen juist een verslechtering van de nierfunctie veroorzaken, met name als er sprake is van een eenzijdige vernauwing van een van de nierslagaders.
o verhoogd kaliumgehalte: in combinatie met bepaalde diuretica kunnen ACE-remmers aanleiding geven tot een gevaarlijke stijging van het kaliumgehalte van het bloed. Regelmatige controle van het bloed is bij deze combinatie dan ook gewenst.