Door hypertensie en slagaderverkalking worden ook de bloedvaten die het netvlies van bloed voorzien aangetast. Deze aantasting noemen we retinopathie.
Het netvlies is een dunne laag heel gespecialiseerde cellen in ons oog. Daar liggen de zintuigcellen (de staafjes en de kegeltjes) die de op het netvlies vallende lichtbeelden omzetten, doorgeven aan de hersenen, zodat we kunnen zien. Over het netvlies lopen hele dunne bloedvaatjes die de zintuigcellen van voeding voorzien. Afsluiting van zo'n bloedvat leidt tot afsterven van een deel van het netvlies waardoor (gedeeltelijke) blindheid kan optreden. Eenmaal afgestorven zintuigcellen kunnen niet meer worden behandeld.
Door langdurige hypertensie kunnen in het oog ook, net zoals in de hersenen, bloedingen ontstaan, met ook weer blindheid tot gevolg. Gelukkig kan deze vorm van blindheid soms door middel van een operatie worden verholpen. Er wordt onderscheid gemaakt tussen een chronische hypertensieve retinopathie en een acute vorm. De chronische retinopathie ontstaat door een jarenlang bestaande milde tot matige bloeddrukverhoging en is een maat voor de stugheid van de bloedvaten in het hele lichaam. Bij de acute vorm worden bloedingen en eiwitlekken in het netvlies gezien.

Oogonderzoek
De arts kan met behulp van een zogenoemde oogspiegel door de pupil naar het netvlies kijken en zo een goed idee van het verloop van de bloedvaten krijgen. Zo kan de eventueel aanwezige schade aan de bloedvaten worden onderzocht en daarmee vaak de ernst van de hypertensie vastgesteld worden. Want aan de hand van de al dan niet aanwezige beschadigingen aan de bloedvaten in het oog kan ook beoordeeld worden hoe het met de kwaliteit van de bloedvaten elders in het lichaam gesteld is. Soms wordt wel aan de oogarts gevraagd of hij de bloedvaten in het netvlies wil beoordelen bij een patiënt waarvan men niet zeker is of deze een verhoogde bloeddruk heeft. De oogarts kan dan vaak uitsluitsel geven: zijn er wel afwijkingen dan is er sprake van hypertensie; zijn er geen afwijkingen dan is er hoogstwaarschijnlijk geen sprake van hypertensie.
Door tijdens de behandeling het oogonderzoek te herhalen kan beoordeeld worden of de bereikte bloeddrukdaling ook het gewenste gunstige effect op de bloedvaten heeft.