Een tumor kan goedaardig of kwaadaardig zijn. Een voorbeeld van een goedaardige tumor is een wrat. Bij een wrat krijgt het lichaam de celdeling uiteindelijk weer onder controle. Een goedaardige tumor kan soms tegen omliggende organen drukken, waardoor behandeling toch nodig is. Bij kwaadaardige tumoren is het regelmechanisme zo zwaar beschadigd dat het lichaam de celdeling niet meer onder controle krijgt. De cellen drukken tegen omliggende organen, groeien erin door of zaaien uit. Dat wil zeggen dat ze zich uitbreiden naar andere organen.
Bekend is dat cellen die goed van zuurstof en voedingsstoffen worden voorzien, zich gemakkelijker delen (prolifereren), dan cellen die onvoldoende zuurstof en voedingsstoffen krijgen. Cellen met een gebrek aan zuurstof en voedingsstoffen zullen een slapend of rustend bestaan gaan leiden.
Tumorcellen kunnen zich ontwikkelen tot een eindcel. Dat wil zeggen tot een cel die zich niet meer deelt. Dit soort cellen noemt men ook wel gedifferentieerde cellen. Een goed gedifferentieerde tumor bevat dus veel cellen die zich niet meer kunnen delen. Snel groeiende tumoren bevatten veel prolifererende cellen, langzaam groeiende tumoren veel rustende en gedifferentieerde cellen.
Dit beeld van een tumor is erg schematisch. Delende tumorcellen blijken niet tweemaal zoveel dochtercellen te produceren als gezonde cellen. Na deling van bijvoorbeeld 1000 cellen zullen geen 2000, maar misschien 1100 cellen ontstaan. We zeggen dan dat er celverlies opgetreden is. Niet-levensvatbare cellen worden door het lichaam afgevoerd. Tumoren met veel celverlies groeien langzaam.