De tumor groeit terug en is niet meer te genezen of u krijgt uitzaaiingen. Het is dan niet zo dat u door hulpverleners in de steek gelaten wordt. Niet meer beter kunnen maken houdt voor een arts niet in geen zorg meer verlenen in de vorm van pijnstilling of niet meer helpen bij het kwalitatief zo goed mogelijk leven van uw leven. Naast de puur medisch-technische zaken gaan ook emotionele zaken spelen. Huisarts en thuiszorg in samenwerking met specialist kunnen de medische zaken regelen. Bij het met uw omgeving (inclusief kinderen) bespreekbaar maken van het naderende levenseinde kunnen ook adviezen van de Nederlandse Federatie van Kankerpatiëntenorganisaties helpen. U kunt allerlei fasen doorlopen van twijfel aan de juistheid van de diagnose (zouden mijn lab-uitslagen niet verwisseld kunnen zijn?) of boosheid over het feit dat juist u kanker gekregen heeft. U ervaart dat goede vrienden ineens niet meer op bezoek komen, omdat ze de situatie niet aankunnen, terwijl een oppervlakkige kennis u met een enorme bos bloemen op komt zoeken. Ieder mens reageert anders bij de confrontatie met ernstig zieke mensen. Maar bedroefd en teleurgesteld kunt u er wel door worden. Uw wereld wordt kleiner, maar vaak ook intenser. Allerlei vragen spelen door uw hoofd. Hoe ga je dood? Vaak is dat een ontregeling van het al wankele evenwicht. Waar wilt u dood gaan: thuis, in het ziekenhuis, in een hospice? In verschillende plaatsen in Nederland zijn hospices, huizen die veel op thuis lijken, die gerund worden door vrijwilligers en waar bezoek op alle tijden mogelijk is. Wel kunt u hier pas in opgenomen worden als u niet langer dan 6 weken tot 3 maanden te leven heeft. Valt er thuis nachtzorg te regelen? Hoe denkt u over euthanasie en hoe denkt uw huisarts daarover? Wilt u zelf al iets voor de begrafenis of crematie of ter beschikkingstelling aan de wetenschap regelen of laat u dit liever over aan de nabestaanden? Hoe geniet u of leeft u zo goed mogelijk uw nog korte leven? Wat is voor u belangrijk? Hoe wilt u afscheid nemen van dit leven? En tenslotte komt de fase waarin u kunt berusten in uw naderende dood en het accepteren. Waarbij soms ook hoort dat u zich ongeïnteresseerd naar de buitenwereld toe gaat gedragen, want dat is uw wereld toch niet meer? In al deze fasen is het belangrijk om met uw omgeving en verzorgers goed te blijven communiceren. Niets is moeilijker dan om te raden wat een patiënt zou willen of voelen. Alleen u kunt uw omgeving en verzorgers dingen duidelijk maken.