De slokdarm is een buis die de keelholte verbindt met de maag. Qua vorm en functie is de slokdarm het meest eenvoudige deel van het maagdarmkanaal. De slokdarm ligt in de borstholte, achter het hart en voor de wervelkolom. De wand van de slokdarm bestaat voor een belangrijk deel uit spierweefsel dat de bewegingen van dit orgaan mogelijk maakt. Aan de binnenzijde is de slokdarm bekleed met slijmvlies van het plaveiseltype. Zowel aan de bovenzijde van de slokdarm (tussen keelholte en slokdarm) als aan de onderzijde (tussen slokdarm en maag) bevindt zich een verdikking van de spierlaag die als een kringspier (sfincter) werkt. De onderste slokdarmkringspier vormt het einde van de slokdarm. Onder normale omstandigheden ligt deze kringspier ter hoogte van het middenrif (diafragma), de spierplaat die borstholte en buikholte van elkaar scheidt.
De slokdarm mondt uit in de maag: een zakvormige verwijding van het maagdarmkanaal die boven in de buikholte ligt, vlak onder het middenrif. Het bovenste deel van de maag, het maaglichaam (corpus), is het wijdst. Hier is het slijmvlies sterk geplooid. In het nauwere, onderste gedeelte van de maag (het maagantrum) is het slijmvlies glad. Op de plek waar de maag overgaat in de twaalfvingerige darm bevindt zich opnieuw een kringspier. Deze wordt maagportier of pylorus genoemd.

Na de maagportier volgt de twaalfvingerige darm (duodenum), het 25 cm lange eerste deel van de dunne darm. Het daaropvolgende deel van de dunne darm heet nuchtere darm (jejunum) en daarna volgt de kronkeldarm (ileum). De dunne darm is in totaal ongeveer vier meter lang. De dunne darm mondt uit in de dikke darm (colon). Het laatste deel van de dikke darm (de endeldarm) is via de anus met de buitenwereld verbonden.
In de twaalfvingerige darm bevindt zich, op ongeveer tien cm van de maagportier, de uitmondingsplaats van de afvoerbuizen van het galsysteem en de alvleesklier. Op deze plek zit aan de binnenzijde van de dunne darm een verdikking ter grootte van een erwt, de papil van Vater.