De allerbelangrijkste van deze methoden is de anamnese. De anamnese is het gesprek waarin de arts probeert het klachtenpatroon van de patiënt zo volledig mogelijk te leren kennen. Zeker voor de huisarts, maar ook voor de specialist vormt de anamnese de hoeksteen van de hantering van maagklachten.
De aard van de maagklachten geeft een aanwijzing in welke richting de oorzaak moet worden gezocht. Wanneer de patiënt bijvoorbeeld klaagt over heftige pijn die op een scherp omschreven plaats zit en vertelt dat deze pijn minder wordt na eten of drinken van melk, is er waarschijnlijk sprake van een maagzweer of twaalfvingerige-darmzweer. Wanneer er geen pijn is maar er vooral klachten van zuurbranden en zure oprispingen zijn, is het waarschijnlijker dat het om terugstromend maagzuur (refluxziekte) gaat. Wanneer de klachten vooral bestaan uit een vol gevoel en misselijkheid moet vooral worden gedacht aan een bewegingsstoornis van de maag. De arts zal altijd vragen hoe lang de klachten al bestaan en of ze in het verleden vaker zijn voorgekomen. Uiteraard zal de arts ook vragen naar de aanwezigheid van alarmsymptomen zoals vermagering, bloedbraken en zwarte ontlasting.