Echografisch onderzoek van de bovenbuik wordt vooral toegepast bij verdenking op het bestaan van galstenen, op leverziekten en op afwijkingen in de alvleesklier. Dit onderzoek maakt gebruik van onhoorbare geluidsgolven die tot op zekere diepte in het lichaam doordringen en in verschillende mate teruggekaatst worden door de verschillende weefsels. Met behulp van een tastkop die door de onderzoeker tegen de buikwand wordt aangehouden, kan in de buik worden rondgekeken. Voor het onderzoek van holle organen, die deels met lucht of gas zijn gevuld, zoals de maag en de darmen, is deze onderzoeksmethode minder geschikt. De slokdarm kan met echografie niet in beeld worden gebracht.