Braken is de meer officiële benaming voor overgeven. Als iemand overgeeft wordt de inhoud van de maag en van het bovenste deel van de dunne darm met kracht via de slokdarm omhooggeperst. Dit persen vindt plaats door samentrekkingen van de buikspieren en het middenrif, niet door samentrekking van de maag zelf. Die is tijdens braken slap en wijd. De onderste slokdarmkringspier staat tijdens het braken open.
Braken is een ingewikkeld proces dat vanuit het centrale zenuwstelsel wordt gestuurd. In het verlengde merg bevinden zich groepen van zenuwcellen die als braakcentrum werken. Verder is er een ander centrum in het centrale zenuwstelsel dat 'chemoreceptortrigger zone' wordt genoemd. Deze zone is gevoelig voor vele lichaamsvreemde stoffen (onder andere vergiften en geneesmiddelen). Prikkeling van de chemoreceptortrigger zone leidt tot activatie van het braakcentrum en op die manier tot braken. Belangrijk om te weten is dat lang niet alle vormen van braken hun oorsprong vinden in de maag. Ook afwijkingen van andere organen in de buik kunnen aanleiding geven tot braken. Zelfs ziektes of aandoeningen die niets met de buik te maken hebben, kunnen gepaard gaan met braken. Voorbeelden hiervan zijn braken bij reisziekte, migraine en bij verhoogde hersendruk.