In het dagelijks spraakgebruik worden met de term 'maagklachten' uiteenlopende symptomen aangeduid. Het is lang niet altijd zeker dat deze klachten ook werkelijk hun oorsprong in de maag vinden. Andere nabijgelegen organen zoals de slokdarm, de galblaas, de alvleesklier of de dikke darm zijn nogal eens de boosdoener. De volgende klachten worden vaak aan de maag toegeschreven: slechte eetlust, een vol, opgeblazen gevoel in de bovenbuik, pijn in de bovenbuik, misselijkheid, braken, boeren en oprispen, zuurbranden, pijn achter het borstbeen en hartwater. Deze klachten worden als groep ook vaak 'dyspeptische klachten' genoemd. Het woord 'dyspepsie' is uit het Grieks afkomstig en is samengesteld uit de Griekse woorden voor 'slecht' en 'vertering'. Strikt genomen zou dyspepsie dus vertaald moeten worden met 'slechte vertering'. Het is daarmee een ongelukkige term, omdat er bij patiënten met dyspeptische klachten meestal geen sprake is van een gestoorde vertering. De vertering van het voedsel en de opname van voedingsstoffen in de darm is bij hen meestal normaal. Toch wordt de term dyspepsie in het medisch spraakgebruik en in wetenschappelijke publicaties regelmatig gebruikt.