De meeste mensen hebben weleens een slechte bui, een wisselend humeur of zijn af en toe overdreven vrolijk en actief. Schommelingen in de stemming zijn de normaalste zaak van de wereld. Het dagelijks leven kent nu eenmaal zijn ‘ups’ en ‘downs’.
Mensen die lijden aan een manisch-depressieve stoornis (mds) hebben soms echter last van stemmingswisselingen die op geen enkele manier te verklaren zijn. Deze stemmingsschommelingen zijn doorgaans veel extremer dan bij ‘gezonde mensen’. Een te sombere stemming noemen we de ‘depressieve fase’; een sterk overdreven optimistische stemming de ‘manische fase’. Alhoewel de bekendheid met het ziektebeeld de afgelopen jaren is toegenomen, blijft goede voorlichting van groot belang.
Door meer voorlichting aan patiënten en hun directe omgeving vervaagt het taboe dat lange tijd op deze psychiatrische aandoening rustte. Gebleken is ook dat veel kennis over de aandoening leidt tot bijvoorbeeld meer grip op de symptomen, het sneller onderkennen van klachten en het zorgvuldiger gebruik van medicijnen. Dit alles kan de prognose sterk verbeteren.
Landelijk bestaat er steeds meer overeenstemming over de behandeling en ze is ook steeds beter toegankelijk. Nieuwe inzichten en meer algemene bekendheid met het ziektebeeld hebben onze mogelijkheden vergroot. In­mid­­dels bestaat er ook een Richtlijn Bipolaire Stoor­nissen voor behandelaren, die in 2008 geheel is vernieuwd en aangepast aan de nieuwste ontwikkelingen.
In dit boek leggen we uit wat we verstaan onder een manisch-depressieve stoornis, welke verschijnselen er zijn, welke behandeling mogelijk is en hoe de vooruitzichten zijn. Zoveel mogelijk is daarbij de nieuwste richtlijn gevolgd.