Bijnierschorshormonen, zoals prednison, worden allereerst voorgeschreven aan mensen bij wie de bijnier te weinig hormonen maakt. Hierbij wordt het 'natuurlijke' cortisol gebruikt. Daarnaast worden bijnierschorshormonen gebruikt bij de behandeling van sommige andere ziekten, zoals astma en reuma. Omdat cortisol hierbij echter te zwak werkzaam is, heeft men andere stoffen ontwikkeld met een sterkere, op die van cortisol gelijkende, werking. De bekendste van deze 'synthetische' bijnierschorshormonen is prednison. Daarnaast worden ook prednisolon, betamethason, dexamethason en cortison gebruikt.
Synthetische bijnierschorshormonen zijn bij de behandeling van sommige ernstige ziekten onmisbaar en vaak levensreddend. Dat ze bij langdurig gebruik osteoporose kunnen veroorzaken, is dan ondergeschikt aan de ernst van de ziekte waartegen de bijnierschorshormonen worden voorgeschreven. Gelukkig kan men vaak volstaan met een kortdurende kuur van enkele weken en dan zijn de bijwerkingen te verwaarlozen. Maar bij maanden- tot jarenlang gebruik van bijnierschorshormonen als medicijn kunnen wel bijwerkingen ontstaan. Dat geldt niet alleen voor gebruik in tabletvorm (bij prednison meer dan 5 mg per dag), maar ook bij gebruik van hoge doses van een inhalatiepreparaat (zoals onder meer bij ernstige vormen van astma). Dan kunnen dezelfde schadelijke effecten in het bot optreden als bij de ziekte en het syndroom van Cushing.