Het schildklierhormoon (thyroxine) heeft een stimulerende invloed op de vervanging van oud bot door nieuw bot. Het stimuleert namelijk vooral de activiteit van de botafbrekende cellen, de osteoclasten.
Bij hyperthyreoïdie, een ziekte waarbij de schildklier te veel schildklierhormoon produceert, leidt dit tot een verstoring van het evenwicht in botafbraak en botopbouw. Er wordt zoveel bot afgebroken, dat dit niet meer geheel door nieuw bot vervangen kan worden. Zonder behandeling leidt een te sterk werkende schildklier uiteindelijk tot osteoporose.
Een te sterk werkende schildklier veroorzaakt in de regel verschillende, duidelijke klachten, zoals gewichtsverlies ondanks grote eetlust, frequente stoelgang, snelle hartslag met hartkloppingen, nervositeit, overmatige activiteit, verminderde slaapbehoefte en een vochtige huid.
Of de schildklier al dan niet te veel hormonen maakt, is op eenvoudige wijze door middel van een bloedonderzoek vast te stellen. Er kunnen dan medicijnen worden voorgeschreven die de schildklierwerking afremmen. Daarmee kunnen de klachten en de overmatige botafbraak goed worden behandeld.