Als er in een rugwervel zoveel botbalkjes zijn verdwenen dat de wervel van binnen vrijwel hol is, kan de wervel in elkaar zakken. Dat kan heel langzaam gaan en hoeft nauwelijks of geen klachten te geven. Het kan echter ook aanleiding geven tot een plotseling beginnende, hevige pijn in de rug, die weken tot maanden aanhoudt. Bij een langzame of gedeeltelijke inzakking van een rugwervel is er vaak geen opvallende 'acute' fase. De pijn blijft dan weken of maanden zeurend aanwezig. De inzakking kan ook zo langzaam plaatsvinden, dat men nauwelijks rugpijn heeft.
Een wervelinzakking moet onderscheiden worden van een 'gebroken rug' zoals die bij een verkeersongeval of een val kan optreden. Bij osteoporose zakt het wervellichaam van een rugwervel gedeeltelijk of volledig in, zonder dat hierbij de wervel verschuift en de zenuwbanen in het ruggenmergkanaal beschadigd raken. Bij een gebroken rug als gevolg van een ongeval breekt niet alleen het wervellichaam, maar treedt er ook een verschuiving van botdelen op waardoor het ruggenmerg beschadigd raakt. Daarom zal er bij een wervelinzakking als gevolg van osteoporose zelden een verlamming optreden.
In veel gevallen zal een wervelinzakking niet worden ontdekt. Rugpijn is voor de arts vaak geen reden om een foto te laten maken. De klacht komt vaak voor zonder dat er op een foto iets afwijkends is te zien. Zeker als de rugklachten licht zijn, zal de arts niet zo gauw röntgenfoto's laten maken. Later, als er om een andere reden een foto van de rug wordt gemaakt, kan de wervelinzakking alsnog worden ontdekt. Het is ook mogelijk dat de inzakking bij toeval wordt ontdekt op bijvoorbeeld een longfoto die vanwege klachten van de luchtwegen wordt gemaakt.