In de meeste gevallen zijn bij osteoporose de rugwervels het sterkst aangetast. Dat betekent dan ook dat een rugwervelbreuk de meest voorkomende botbreuk door osteoporose is. Een rugwervelbreuk ziet er anders uit dan een breuk van een van de lange botten (pijpbeenderen) in armen of benen. De rugwervel breekt niet in tweeën, maar zakt geheel of gedeeltelijk in; men spreekt bij een gebroken rugwervel dan ook van een wervelinzakking. In veel gevallen zijn de klachten bij een wervelinzakking van korte duur en niet zo ernstig dat er een foto van de rug wordt gemaakt. Dat betekent dat bij twee van de drie mensen met een wervelinzakking die niet meteen ontdekt wordt. Bij een breuk van een arm of been ligt dat anders, omdat de klachten zo duidelijk zijn, dat de breuk zelden miskend wordt. Een gebroken heup of onderarm komt bij osteoporose dan ook ogenschijnlijk vaker voor dan een rugwervelbreuk. Ook een gebroken rib komt vaak voor bij osteoporose. Hierbij zijn de verschijnselen wat minder duidelijk, zodat ook deze botbreuk soms onopgemerkt blijft.