De omgeving van een parkinsonpatiënt kan helpen door:
• De patiënt zo veel mogelijk zelf te laten doen. Het is verleidelijk om te helpen omdat dat sneller gaat. Maar zo veel mogelijk zelf doen betekent dat die vaardigheden zo lang mogelijk behouden blijven.
• Aan te geven dat men bereid is te helpen. Maar geef pas daadwerkelijk hulp wanneer erom gevraagd wordt.
• De patiënt te stimuleren datgene te doen wat mogelijk is. Overdrijf niet, maar accepteer dat de patiënt bepaalde dingen echt niet meer kan. Stimuleer hem niet tot het doen van dingen die boven zijn macht liggen.
• De patiënt voldoende tijd te geven om een bepaalde handeling uit te voeren.
• De patiënt voldoende tijd te geven om uit te spreken. Ga niet halverwege een zin zelf de rest van de zin aanvullen.
• De patiënt, wanneer u iets niet goed verstaan hebt, te vragen om het nog eens te herhalen. Herhaal, wanneer u een deel wel hebt verstaan, wat u wel hebt begrepen, opdat niet alles opnieuw gezegd moet worden.
• Tijdens een gesprek met een moeilijk sprekende patiënt aan te geven dat u hem begrepen hebt, door dat af en toe te zeggen of met het hoofd ‘ja’ te knikken.

In huis
• verhoging toilet
• aanpassing wastafels
• beugels in douche, bad en toilet
• aanpassing deurknoppen
• (trap)lift

Slapen
• in hoogte verstelbaar bed
• speciaal matras, kussen
• dekbed i.p.v. dekens, gladde lakens
• dekenboog
• papegaai (om zich in bed op te trekken)

Eten en drinken
• bestek met dik handvat
• smalle, hogere kopjes
• antislipplacemats
• rubberrand onder bord
• buigbare rietjes
• tuitbeker

Zitten
• stoel met verstelbare zitting
• met verende zitting
• met verstelbare armleuningen
• in hoogte verstelbaar
• verrijdbare stoel/trippelstoel
• Sta op stoel
• rolstoel

Lopen
• wandelstok
• nordic walking stokken
• krukken
• rollator, met boodschappenmandje
• elastieken veters
• instappers, i.p.v. veterschoenen
• kleding met klitteband in plaats van knoopjes