Hartelijke dank voor uw bijdrage


Auteur:
Dr. Leo van Deursen
 
In samenwerking met :  

Nederlandse Vereniging voor Rugpatiënten De wervelkolom


lettergrootte: A  A  A
Rugklachten die eigenlijk niet uit de rug komen!

We weten allemaal dat vrouwen tijdens hun menstruatie wel eens rugklachten kunnen hebben. Meestal zitten ze daar niet zo mee, want na een à twee dagen is het wel weer over. Maar wat als we nu eens niet wisten dat de rugklachten daar vandaan kwamen? Wat zouden we dan moeten doen?
Aandoeningen in de buik, zoals een blaasontsteking, menstruatieproblemen, nierstenen en darmklachten, kunnen gemakkelijk aanleiding zijn tot rugklachten. Zo lang als die buikklachten dan maar flink opspelen is de relatie snel gelegd. Maar hoe weten we wanneer iemand rugklachten heeft vanwege zijn buik? Dat is lang niet altijd zo gemakkelijk vast te stellen. Daar kunnen we best wat hulp bij gebruiken.

Spieren
Diep in onze buik lopen twee heel stevige spieren. De iliopsoas, de spier die ons tot homo erectus, de rechtop gaande mens, heeft gemaakt. Vanaf de twaalfde borstwervel loopt deze spier links en rechts naar beneden, van achter uit de rug, door de buik naar voren toe, dan over de bekkenrand via de liezen naar de heup. Het zijn vooral deze spieren, die sterk reageren op álles wat er in onze buik gebeurt. Worden ze eenzijdig geprikkeld, dan trekken ze iemand scheef en zien we een zijdelingse kromming (scoliose) van de rug ontstaan (zie figuur 25). Trekken ze beiderzijds, dan trekken ze de rug hol en in elkaar. Aangezien ze naar voren toe lopen, trekken ze u eerder wat naar voren en kunt u niet meer goed naar achteren buigen. Plat op uw rug liggen lukt ook niet meer zo goed, bij voorkeur zult u uw knieën wat optrekken. In feite bestaat er een behoorlijke spierspanning vanaf uw twaalfde borstwervel tot aan uw beide heupen toe en soms hoort u iets ‘knoepen’ in uw lies als u uw heupen beweegt. Dan schuift de strak gespannen iliopsoas met een hoorbaar knakje over de bekkenrand, wat u in de lies kunt voelen. Men spreekt over een ‘snapping hip’, maar toch heeft het niets met de heup van doen. Bij veel spanning op de iliopsoas is de hele wervelkolom gevoelig bij druk.

Figuur 25: A. Hypertonie van de iliopsoas. B. Oorzaken van iliopsoas hypertonie.

Het ergste is het wanneer de iliopsoas langdurig op deze manier blijft spannen en trekken. Dan knijpt hij bijna letterlijk uw héle lendenwervelkolom in elkaar. En dan krijg ik pas echt rugklachten! Soms wel zo erg dat uw ene tussenwervelschijf na de andere het begeeft en u zelfs de ene hernia na de andere krijgt, zonder duidelijke aanleiding. Van de röntgenfoto zeggen ze dan dat u scheef bent, dat ál uw tussenwervelschijven iets te smal geworden zijn en dat u versleten bent! Dan is het dus echt erg, zó erg dat ook de chirurg niets meer voor u kan doen.

Ooit zag ik een jonge vrouw van 29 jaar met véél rugklachten. De MRI vertoonde maar liefst drie hernia’s tegelijk. De hoogste zat tussen de 12e borstwervel en de 1e lendenwervel. De andere twee op lendeniveau. Let wel, drie hernia’s tegelijk! En ze had niet eens onder de tram gelegen en geen gekke dingen gedaan. Uiteindelijk heeft de gynaecoloog haar rugklachten kunnen opheffen door de cysten, die hij in haar eierstokken vond, te verwijderen. Het zal je maar overkomen! Want dan heeft je rug dus écht veel geleden. En wát als eerst die drie hernia’s geopereerd zouden zijn?

Verdediging
Nu zou het ook nog zo kunnen zijn dat de eenzijdige hypertonie van de iliopsoas een verdedigingsreactie is bij een discopathie of hernia, maar dat dit door de spierspanning weer een overbelasting betekent voor een niveau hoger of lager. Toch, wanneer je de ene hernia na de andere krijgt en je grossiert in rugklachten, dan moet je echt ook even verder denken. Het zoeken naar de oorzaak blijft belangrijk en daar kun je de dokter best een handje bij helpen!



terug verder