De oogverschijnselen die bij de ziekte van Graves optreden, worden waarschijnlijk veroorzaakt door een auto-immuunreactie die gericht is tegen de bindweefselcellen in de oogspieren en het oogvet achter de ogen. Omdat de oogverschijnselen niet parallel hoeven te lopen aan de klinische verschijnselen van de hyperthyreoïdie gaat het in beide gevallen vermoedelijk niet om dezelfde antilichamen.
De meest opvallende oogverschijnselen zijn de volgende:



- De ogen kunnen naar voren uitpuilen, waardoor de patiënt lijkt te staren. Dit wordt exophthalmus of proptosis genoemd en je kunt de uitbolling simpel meten met een zogenaamde Hertel-meter.
- De oogleden kunnen opzwellen door verhoogde druk en verminderde vochtafvoer ('wallen onder de ogen').
- De ogen kunnen branderig zijn en gemakkelijker tranen, omdat ze minder beschermd zijn. De ogen kunnen extra vochtig zijn, rood doorlopen en soms sluiten ze slecht.
- Omdat de oogspieren ook zijn aangedaan, kan het zo zijn dat de oogbewegingen niet meer goed verlopen en kan er dubbelzien ontstaan. Bij het bewegen van de ogen is vaak goed zichtbaar dat één oog achterblijft.
- Door de verhoogde oogdruk kan de oogzenuw worden beschadigd waardoor uiteindelijk het gezichtsvermogen kan worden bedreigd.