Vrouwen met een onbehandelde hypothyreoïdie worden niet gemakkelijk zwanger. Na goede behandeling is de zwangerschapskans weer normaal. De diagnose van hypothyreoïdie in de zwangerschap stellen, is hetzelfde als de diagnose die buiten de zwangerschap wordt gesteld. Een verhoogde TSH- en een verlaagde FT4-spiegel zijn bewijzend voor de diagnose. Veroorzakende schildklierblokkerende antistoffen die voorkomen bij de ziekte van Hashimoto, kunnen van invloed zijn op de schildklierhormoonstatus van het ongeboren kind en de pasgeborene.
Ook de behandeling is niet anders, de thyroxinetherapie wordt opgehoogd tot de TSH-concentratie normaal is.
Bij patiënten die al gesubstitueerd worden met schildklierhormoon voor ze zwanger werden, moeten we de therapie continueren. Vaak is een (geringe) verhoging van de dosis (± 25 µg l-T4) tijdens de zwangerschap nodig. Men streeft naar hoognormale waarden van de FT4 en adviseert tijdens de zwangerschap enkele malen (bijv. elk trimester) FT4- enTSH-waarden te meten.
Met deze voorzorgsmaatregelen is een normale zwangerschap mogelijk en loopt het kind geen gevaar.