Meestal is behandeling niet nodig en kan worden volstaan met het vervolgen in de tijd. Jaarlijkse controle van de struma en de TSH-concentratie in het bloed is voldoende.
Redenen om te behandelen kunnen zijn: mechanische bezwaren, angst voor een kwaadaardige afwijking in de schildklier en minder vaak cosmetische klachten. Operatieve verwijdering van een struma is effectief, maar kan gepaard gaan met complicaties die gelukkig niet vaak voorkomen. Zo kunnen per ongeluk ook de bijschildklieren weggenomen zijn, wat resulteert in een laag calciumgehalte in het bloed. Dit is goed te behandelen met tabletten (calcium en vitamine D). Ook kan een te groot deel van de schildklier weggenomen zijn, waardoor hypothyreoïdie optreedt. Een andere vervelende complicatie die niet vaak wordt gezien, is heesheid of andere stemveranderingen ten gevolge van beschadiging van de zenuwen die de stembanden verzorgen en die vlak naast de schildklier lopen. Logopedische behandeling is dan aangewezen.
Behandeling met schildklierhormoon (thyroxine) wordt - in ieder geval in Nederland - zelden meer toegepast omdat het weinig effectief is, ook niet ter voorkoming van een recidief struma.
Behandeling met radioactief jodium wordt steeds vaker toegepast, omdat het eenvoudig is en in hoge dosis ook effectief. Verkleining treedt op tot 50%, maar het duurt wel 1 à 2 jaar voor dit effect wordt bereikt. Het wordt vooral toegepast bij ouderen met een groot struma; als er al ernstige mechanische problemen zijn, moet wel prednison gegeven worden om zwelling door bestralingsontsteking te voorkomen. Hypothyreoïdie kan ook na jaren nog optreden als radioactief jodium is gegeven.
Als er sprake is van één enkele nodus kan een injectie met alcohol worden overwogen, waardoor de nodus kan verschrompelen.