De oorzaak van een euthyreoot struma is vaak niet te achterhalen, simpeler is het om de functie vast te leggen. Dat kan via een bloedbepaling, de TSH-spiegel, zonodig aangevuld met bepaling van het vrije T4 en T3.
Als bij het lichamelijk onderzoek niet duidelijk is of er één of meerdere knobbels (noduli) zijn, is een scintigram vaak het beste hulpmiddel om dit vast te stellen. De grootte van de knobbels is het best te meten met behulp van echografie die ook van nut kan zijn bij een eventuele cytologische punctie. De functie van de schildklier en met name van de daarin voelbare knobbels kan weer het best worden nagegaan met scintigrafie (naast het bloedonderzoek).
Nadeel van de echografie is dat heel vaak kleine knobbeltjes worden gevonden, die niet van belang zijn en waardoor soms ten onrechte wordt gesproken over multinodulair struma.