De meeste patiënten genezen binnen drie tot zes weken, soms duurt het enkele maanden, slechts zelden langer. Na de fase van thyreotoxicose (verval van de cellen) is er een periode van hypothyreoïdie (de cellen zijn leeg) waarna bij 90-95% compleet herstel optreedt. Na 1 jaar is er slechts een enkeling met een blijvende hypothyreoïdie. Omdat de ziekte meestal mild verloopt, is behandeling vaak niet nodig. Eventueel worden in verband met de pijn salicylaten (aspirine) paracetamol of een NSAID (zoals ibuprofen of diclofenac) geadviseerd. Als er heftige klachten zijn in de fase van thyreotoxicose kunnen bèta-blokkerende middelen uitkomst bieden. In ernstige gevallen is behandeling met prednison (bijnierschorshormoon) aangewezen, eerst in een hoge dosis (30-40 ml) en in 3-6 weken uitlopend tot 0. Behandeling met schildklierremmers of schildklierhormoon is nooit nodig.
Na herstel normaliseren bloedbezinking, schildklierfunctie en scintigram, hoewel dit laatste zelden of nooit wordt gecontroleerd.