De bovengenoemde klachten en symptomen, hoe aspecifiek dan ook, moeten - vooral als de schildklier pijnlijk vergroot is - doen denken aan een subacute thyreoïditis. Gedurende de eerste fase, als er sprake is van ontsteking, is de bloedbezinking verhoogd, evenals de schildklierhormoonconcentratie (T4 en T3). Het TSH-gehalte is juist onderdrukt. In deze fase laat de schildklierscan géén normale opname zien van radioactief jodium of technetium als uiting van de kapot gegane schildkliercellen, die niet tot opname in staat zijn. Gedurende een korte periode kunnen alle schildklierantistoffen verhoogd zijn, wat het onderscheiden van Hashimoto thyreoïditis (zie verderop) moeilijk maakt.