Om de werking van het schildklierhormoon wat beter te begrijpen, is het belangrijk om te weten dat het T3 zich aan een ontvangend eiwit bindt, dat we de receptor noemen. Zo'n receptor bevindt zich in de kernen van vrijwel alle lichaamscellen.
Als de binding tussen T3 en de receptor heeft plaatsgevonden, zal deze nieuwe eenheid, het zogenaamde T3-receptorcomplex, zich aan het DNA binden. Pas op die plek bewijst het schildklierhormoon zijn effect, omdat die laatste verbinding met het DNA invloed uitoefent op de eiwitsynthese.