In het Nederlands gebruikt men voor slagaderverkalking vaak de term aderverkalking, maar slagaderverkalking is een betere naam, want slagaderverkalking komt alleen voor in de slagaders en niet in de aders.
Het bloedvatenstelsel kent slagaders en aders. De slagaders (arteriën) zijn de bloedvaten die het bloed vanuit het hart vervoeren naar de verschillende weefsels en organen. De aders (venen) voeren het bloed terug naar het hart. Slagaders hebben stevige elastische wanden. Die elasticiteit is nodig om de drukverschillen in het vat op te vangen. Deze drukverschillen ontstaan door de hartslag. Bij iedere slag stroomt het bloed met grote snelheid en onder hoge druk uit het hart in de slagaders. De elastische wanden van de slagaders vangen de druk voor een deel op door enigszins naar buiten te veren. Na elke hartslag veren ze weer terug. Ze verminderen daarmee de bloeddrukdaling die optreedt tijdens het ontspannen van het hart. Op die manier zorgen ze ervoor dat de drukverschillen in het bloedvat niet te groot worden.
De binnenbekleding van een bloedvat bestaat uit een enkele laag van cellen. Die bekleding noemen we het endotheel. Dit endotheel geeft stoffen af aan het bloed, die een belangrijke rol spelen in de elasticiteit van de vaatwand en bij het stollen van het bloed. Wanneer het endotheel niet goed functioneert, spreken we van endotheeldisfunctie. De elasticiteit van de vaten vermindert - iemand krijgt stijve vaten - en de kans op stollen van het bloed in de vaten neemt toe. Het niet goed functioneren van het endotheel gaat vaak samen met slagaderverkalking. Het kan zelfs vaak al worden aangetoond voordat slagaderverkalking optreedt.